vertroebelde blik
Het vuur, de zon, is onder de aarde weggezakt.
Op aarde heerst duisternis.
Het is nu niet verstandig op reis te gaan, dat wil zeggen iets te ondernemen.
Als de duisternis is gevallen is het verstandig je reis of werkzaamheden te onderbreken, uit te rusten en te wachten op de terugkeer van het licht.
Zelfs degenen die de weg kennen, mensen van een helder verstand, zijn zich niet laten beïnvloeden door uiterlijke omstandigheden, doen er goed aan in tijden van duisternis en desoriëntatie hun inzichten voor zich te houden en zich gereserveerd op te stellen.
Als anderen zelf niet kunnen zien, heeft het geen zin hen de weg te wijzen.
Afstand nemen, je mond houden, geen onnodige risico’s nemen, wachten tot de bui over is, een strijd of inspanning tijdelijk staken, wachten op betere tijden.
Verduistering van het licht.
Bied, als duisternis heerst, moeilijkheden op gepaste wijze het hoofd.
Het licht is in de aarde weggezakt. Verduistering van het licht.
Zo gedraagt de wijze mens zich tegenover de massa: van binnen is hij helder, maar hij loopt niet met zijn inzichten te koop.
Wat ziek is, moet rust krijgen, wat uit de hand dreigt te lopen, moet tot bedaren komen, wat nu niet gaat, mag niet geforceerd worden, tegen mensen die absoluut niet willen luisteren, moet je niet gaan schreeuwen.
Het is in de duisternis van Ming I niet verstandig rigoureuze stappen te nemen of oplossingen te forceren. Geef de mist de kans op te trekken.
Het water zal helderder worden als je er nu even niet in roert.
Wat nu niet of slechts met de grootste moeite gaat, zal in een stroomversnelling raken als je de dingen eerst op hun beloop laat en daarna de discussie heropent of naar een oplossing op zoek gaat.