De Tao van Verleiding
Terug naar het overzichtIn de oude wereld geloofden mensen dat verleiding macht betekende.
Dus leerden zij:
hoe zij aandacht konden trekken, hoe zij verlangens konden bespelen, en hoe zij anderen konden sturen via lust, angst, bezit en ego.
Maar hoe meer zij anderen probeerden te verleiden, hoe verder zij verwijderd raakten van zichzelf.
Toen vroeg een leerling aan de meester:
“Waarom is verleiding zo krachtig?”
De meester nam hem mee naar een visser aan een meer.
De visser hing aas aan een haak en wierp deze rustig in het water.
Niet veel later hapte een vis toe.
“Waarom zag de vis het gevaar niet?” vroeg de leerling.
De meester glimlachte zacht.
“Omdat verlangen vaak luider spreekt dan bewustzijn.”
De leerling werd stil.
Daarna liepen zij door een grote stad.
De leerling zag overal verleiding:
schermen die aandacht eisten, reclames die verlangens voedden, mensen die zichzelf mooier voordeden, en woorden die bedoeld waren om emoties te bespelen.
Iedereen probeerde iets te krijgen.
Bijna niemand leek werkelijk vrij.
“Waarom laten mensen zich zo makkelijk verleiden?” vroeg hij.
De meester keek naar een mot die steeds dichter rond een vlam cirkelde.
“Omdat het ego voortdurend zoekt naar:
bevestiging, genot, macht en vervulling buiten zichzelf.”
De leerling dacht lang na.
“Maar meester… is verleiding altijd slecht?”
De meester schudde rustig zijn hoofd.
“Niet alles wat aantrekt is verkeerd.”
Hij wees naar bloemen die bijen aantrokken zonder misleiding.
“De natuur kent ook aantrekkingskracht zonder manipulatie.”
De wind streek zacht door de straat.
“Het probleem ontstaat,” zei hij zacht, “wanneer verleiding wordt gebruikt om bewustzijn te omzeilen.”
De leerling werd stil.
“En hoe blijft een mens vrij?”
De meester keek naar het stille meer waarin de lucht helder weerspiegelde.
“Door eerst zichzelf te leren kennen.”
Hij glimlachte zacht.
“Want wie zijn eigen verlangens begrijpt, wordt minder makkelijk geleid door de verlangens van anderen.”
De mot verdween uiteindelijk in de nacht.
Toen sprak de meester:
“De onbewuste mens volgt iedere verleiding die zijn ego voedt.”
Hij keek rustig naar de horizon.
“Maar de bewuste mens leert voelen welke aantrekkingskracht leven brengt…” De wind streek zacht door het water.
“…en welke hem langzaam verwijdert van zichzelf.”