De Tao van Samenwerking
Terug naar het overzichtIn de oude wereld geloofden mensen dat succes betekende dat men beter moest zijn dan de ander.
Dus concurreerden zij:
om status, macht, erkenning en bezit.
Maar hoe harder zij elkaar probeerden te verslaan, hoe meer verdeeldheid ontstond.
Toen vroeg een leerling aan de meester:
“Wat is ware samenwerking?”
De meester nam hem mee naar een bos in de vroege ochtend.
Daar hoorde de leerling:
vogels zingen, water stromen, wind bewegen en bladeren ritselen.
Alles had zijn eigen plaats.
Niets probeerde belangrijker te zijn dan het geheel.
“Waarom voelt dit zo vredig?” vroeg de leerling.
De meester glimlachte zacht.
“Omdat de natuur begrijpt wat mensen vaak vergeten.”
De leerling keek om zich heen.
“Wat dan?”
De meester wees naar de bomen.
“Dat leven sterker wordt wanneer verschillende krachten samenwerken in plaats van elkaar te bestrijden.”
Daarna liepen zij door een grote stad.
De leerling zag mensen:
discussiëren om gelijk, werken langs elkaar heen, en elkaar tegenwerken uit angst om minder belangrijk te lijken.
Iedereen wilde winnen.
Bijna niemand wilde bouwen.
“Waarom is samenwerken zo moeilijk?” vroeg hij.
De meester keek naar twee mannen die probeerden een zware steen alleen te dragen.
“Omdat het ego fluistert:
‘Als ik deel, verlies ik iets.’” De leerling werd stil.
“En hoe ontstaat echte samenwerking?”
De meester nam één stok en brak hem gemakkelijk doormidden.
Daarna bond hij meerdere stokken samen.
Zelfs met kracht kreeg hij ze niet gebroken.
“Alleen zijn mensen kwetsbaar,” zei hij zacht.
“Maar verbonden ontstaat kracht.”
De wind streek rustig door het bos.
Toen sprak de meester:
“Ware samenwerking ontstaat niet wanneer iedereen hetzelfde denkt…” Hij keek naar de bomen die samen één bos vormden. “…maar wanneer mensen begrijpen dat verschillende talenten samen iets kunnen voortbrengen wat niemand alleen had kunnen creëren.”
De leerling keek zwijgend naar het levende bos.
En voor het eerst begreep hij:
dat samenwerking niet betekent dat een mens zichzelf verliest… maar dat hij leert bijdragen aan iets dat groter is dan zichzelf.