De Tao van Lust

In de oude wereld geloofden mensen dat verlangen hetzelfde was als liefde.

Dus jaagden zij voortdurend op:

Maar hoe meer zij consumeerden, hoe leger hun hart werd.

Toen vroeg een leerling aan de meester:

De meester gaf hem een kom zout water.

“Drink.”

De leerling nam een slok en trok direct een pijnlijk gezicht.

“Het maakt mijn dorst erger,” zei hij.

De meester knikte.

“Zo werkt lust.”

De leerling keek verbaasd.

“Maar verlangen voelt soms zo krachtig…” De meester glimlachte zacht.

“Vuur voelt ook krachtig.

Toch verbrandt het alles wanneer niemand het beheerst.”

Daarna nam hij de leerling mee naar een drukke stad.

Overal zag de leerling mensen die verlangden:

Maar achter hun ogen zag hij onrust.

“Waarom vinden zij geen vrede?” vroeg hij.

De meester antwoordde:

Nog iets meer.

Dan zal je compleet zijn.’” De leerling werd stil.

“En hoe bevrijdt een mens zich daarvan?”

De meester wees naar een rivier die rustig langs de stad stroomde.

“De wijze mens doodt verlangen niet,” zei hij.

“Hij leert het begrijpen zonder erdoor meegesleept te worden.”

De leerling keek naar het stromende water.

Toen sprak de meester zacht:

Maar wanneer bewustzijn ontwaakt, verandert verlangen langzaam in aanwezigheid.”