De Tao van Hielenlikkerij
Terug naar het overzichtIn de oude wereld geloofden mensen dat zij verder konden komen door machtige mensen naar de mond te praten.
Dus prezen zij:
wat zij niet bewonderden, bevestigden zij wat zij niet geloofden, en stemden zij in met wat zij diep vanbinnen afkeurden.
Niet uit overtuiging.
Maar uit voordeel.
Toen vroeg een leerling aan de meester:
“Wat is hielenlikkerij?”
De meester nam hem mee naar een paleis.
Daar zag de leerling een koning omringd door adviseurs.
Op iedere vraag antwoordden zij:
“U heeft gelijk.”
“Wat een briljant idee.”
“Niemand is zo wijs als u.”
De koning glimlachte tevreden.
Maar zijn rijk verkeerde in moeilijkheden.
“Waarom helpen zij hem niet?” vroeg de leerling.
De meester keek rustig naar de hofhouding.
“Omdat zij niet dienen.”
Hij wees naar de buigende mannen.
“Zij voeden zijn ego.”
De leerling werd stil.
Daarna liepen zij door een grote stad.
De leerling zag mensen:
instemmen om carrière te maken, vleien om invloed te krijgen, en zwijgen wanneer waarheid ongemakkelijk werd.
Iedereen zocht voordeel.
Weinigen zochten waarheid.
“Waarom doen mensen dit?” vroeg hij.
De meester keek naar een hond die voortdurend om aandacht smeekte.
“Omdat sommigen denken dat nabijheid tot macht hen zelf belangrijk maakt.”
De wind streek zacht door de straat.
“Maar meester… is respect tonen dan verkeerd?”
De meester schudde rustig zijn hoofd.
“Nee.”
Hij wees naar een oude wijze die met oprechte waardering sprak.
“Respect ontstaat uit erkenning van waarde.”
Daarna wees hij naar een man die voortdurend instemmend knikte.
“Hielenlikkerij ontstaat uit eigenbelang.”
De leerling dacht lang na.
“Dus het verschil zit in de intentie?”
De meester glimlachte zacht.
“Zoals zo vaak.”
Ze kwamen bij een spiegel.
De meester hield hem omhoog.
“De hielenlikker vraagt voortdurend:
‘Wat moet ik zeggen om geliefd te zijn?’” Hij keek naar zijn spiegelbeeld.
“De oprechte mens vraagt:
‘Wat is waar?’” De avondzon kleurde de hemel goud.
Toen sprak de meester:
“De machtige die alleen lof ontvangt, verliest langzaam contact met de werkelijkheid.”
Hij keek naar het paleis.
“En degene die voortdurend vleit, verliest langzaam contact met zichzelf.”
De wind bewoog zacht door de bomen.
“Want waarheid vraagt soms moed.”
Hij keek rustig naar de leerling.
“En echte loyaliteit betekent niet dat je iemand vertelt wat hij wil horen…” De sterren verschenen aan de hemel.
“…maar dat je hem helpt zien wat hij moet horen.”
De leerling keek zwijgend naar het paleis.
En voor het eerst begreep hij:
dat hielenlikkerij geen vorm van respect is… maar een handel in goedkeuring waarbij beide partijen iets van hun vrijheid verliezen.
De vleier zoekt voordeel.
De wijze zoekt waarheid.
Want een vriend die eerlijk spreekt, is waardevoller dan honderd mensen die alleen instemmen.
Waarheid voedt groei.
Vleierij voedt slechts het ego.