De Tao van de Praktijk
Terug naar het overzichtIn de oude wereld geloofden mensen dat begrijpen hetzelfde was als leven.
Dus verzamelden zij:
theorieën, inzichten, woorden en ideeën zonder ze werkelijk toe te passen.
Maar hoe meer zij spraken over waarheid, hoe minder zij haar soms belichaamden.
Toen vroeg een leerling aan de meester:
“Waarom verandert kennis zo weinig aan het leven van mensen?”
De meester nam hem mee naar een man die boeken las over zwemmen.
De man kende:
alle technieken, alle stromingen en alle theorieën over water.
Maar hij had nog nooit gezwommen.
“Kan hij verdrinking voorkomen?” vroeg de meester.
De leerling glimlachte voorzichtig.
“Nee.
Hij moet het water in.”
De meester knikte zacht.
“Zo werkt ook bewustzijn.”
De leerling werd stil.
Daarna liepen zij door een grote stad.
De leerling zag mensen:
spreken over liefde maar hard leven, spreken over rust maar voortdurend gehaast zijn, spreken over waarheid maar bang zijn om eerlijk te zijn.
Iedereen kende woorden.
Weinig mensen leefden ze werkelijk.
“Waarom is praktijk zo moeilijk?” vroeg hij.
De meester keek naar een smid die zwijgend een zwaard smeedde.
“Omdat inzicht comfortabel kan blijven zolang het niet getest wordt in het leven.”
De wind streek zacht langs het vuur.
“Maar meester… hoe groeit een mens werkelijk?”
De meester wees naar de handen van de smid.
“Door herhaling.
Door ervaring.
Door vallen en opnieuw proberen.”
Hij keek rustig naar de leerling.
“Bewustzijn groeit niet alleen door begrijpen…” Het vuur lichtte op in de schemering.
“…maar doordat waarheid langzaam onderdeel wordt van handelen.”
De leerling dacht lang na.
“Dus woorden alleen zijn niet genoeg?”
De meester glimlachte zacht.
“Een zaadje dat nooit geplant wordt, blijft slechts een mogelijkheid.”
De stad werd langzaam stil.
Toen sprak de meester:
“De dromer bewondert wijsheid.
De geleerde bespreekt wijsheid.”
Hij keek naar de smid die aandachtig bleef werken.
“Maar de praktiserende mens verandert zichzelf door wijsheid daadwerkelijk te leven.”
De leerling keek zwijgend naar het gloeiende staal.
En voor het eerst begreep hij:
dat ware ontwikkeling niet ontstaat wanneer een mens meer weet… maar wanneer kennis langzaam verandert in bewust handelen.