De Tao van de Boodschap
Terug naar het overzichtDe Tao van de Boodschap In de oude wereld geloofden mensen dat de waarde van een boodschap afhing van degene die haar bracht.
Dus luisterden zij naar titels, naar diploma's, naar beroemdheden, naar priesters en naar gezagsdragers.
Maar vaak vergaten zij te luisteren naar de boodschap zelf.
Toen vroeg een leerling aan de meester:
“Hoe herken ik waarheid?”
De meester glimlachte zacht.
“Luister.”
“Waarnaar?”
“Naar wat gezegd wordt.”
De leerling dacht na.
“Maar niet naar wie het zegt?”
De meester wees naar een bron.
“Wanneer je dorst hebt, vraag je dan eerst wie het water heeft gevonden?”
De leerling lachte.
“Nee.”
“Dan drink je.”
De wind streek zacht over het water.
“Zo is het ook met waarheid.”
De avond viel langzaam.
En voor het eerst begreep de leerling:
dat een wijze boodschap waar blijft, ongeacht de mond waaruit zij komt.