De Tao van Aantrekkingskracht
Terug naar het overzichtIn de oude wereld geloofden mensen dat aantrekkingskracht alleen draaide om:
uiterlijk, verleiding, status en bezit.
Dus probeerden zij voortdurend:
indruk te maken, bewondering te krijgen en aandacht vast te houden.
Maar hoe harder zij probeerden aantrekkelijk te zijn, hoe leger hun verbindingen vaak werden.
Toen vroeg een leerling aan de meester:
“Wat maakt een mens werkelijk aantrekkelijk?”
De meester nam hem mee naar een stille tuin in de lente.
Daar zag de leerling bloemen waar bijen vanzelf naartoe kwamen.
Geen enkele bloem riep om aandacht.
Geen enkele bloem probeerde iemand vast te houden.
Zij bloeiden eenvoudig volledig in hun eigen natuur.
“Waarom komen de bijen vanzelf?” vroeg de leerling.
De meester glimlachte zacht.
“Omdat echte aantrekkingskracht ontstaat wanneer iets volledig in harmonie is met zichzelf.”
De leerling werd stil.
Daarna liepen zij door een grote stad.
De leerling zag mensen:
rollen spelen, zich mooier voordoen dan zij waren, en voortdurend zoeken naar bevestiging.
Iedereen wilde gezien worden.
Bijna niemand durfde werkelijk zichtbaar te zijn.
“Waarom voelen veel verbindingen zo oppervlakkig?” vroeg hij.
De meester keek naar een fontein die voortdurend water omhoog spoot maar zelf leeg begon te raken.
“Omdat veel mensen proberen liefde en aandacht aan te trekken…” Hij keek rustig naar de menigte.
“…zonder eerst verbonden te zijn met hun eigen innerlijke rust.”
De leerling dacht lang na.
“Maar meester… wat trekt mensen dan werkelijk aan?”
De meester wees naar de zon die zonder moeite warmte gaf aan alles wat leefde.
“Bewustzijn trekt aan.
Rust trekt aan.
Echtheid trekt aan.”
De wind streek zacht door de tuin.
“Het ego probeert bewondering te verzamelen,” zei hij zacht.
Hij keek naar de bloemen die eenvoudig bleven bloeien.
“Maar de ziel herkent oprechtheid.”
De leerling werd stil.
Voor het eerst begreep hij dat aantrekkingskracht niet ontstaat wanneer een mens zichzelf groter maakt…
maar wanneer hij durft te leven zonder masker.
Toen sprak de meester:
“Wie voortdurend aandacht zoekt, blijft afhankelijk van de ogen van anderen.”
Hij glimlachte zacht.
“Maar wie in harmonie leeft met zichzelf, zal mensen aantrekken zonder daar moeite voor te doen.”
De leerling keek zwijgend naar de bloeiende tuin.
En voor het eerst voelde hij:
dat ware aantrekkingskracht niet voortkomt uit controle of verleiding… maar uit de stille kracht van echtheid.